Tag: เรื่องไร้สาระ

Latest

(เรื่องไร้สาระ18) อันนี้กินได้ด้วยหรือ?

ชีวิตที่เต็มไปด้วยตารางการทำงานและการนัดหมายทำให้กว่าจะมีเวลาหมุนเวียนมาทำกิจกรรมที่ชื่นชอบได้แต่ละรอบใช้เวลานานหลายวัน บางกิจกรรมเช่นป่าอาหารที่ผมทำทิ้งไว้ กว่าจะมีเวลาลงมาเยี่ยมสักรอบหนึ่งนานเป็นเดือน กลับมารอบนี้พบว่ามันเขียวอึ๊ดไปด้วยวัชพืช คุ้ยๆดูให้ดีอาจจะเห็นฟักทอง แตงกวา มะเขือเทศ ซุกซ่อนอยู่ในพงหญ้าตรงไหนสักแห่งบ้าง กล้วยหอมก็ตกหวีดีแต่อยู่สูงมากเสียจนการเอาถุงพลาสติกหุ้มกันกระรอกกลายเป็นงานวิศวกรรมไปเลย เช่นเดียวกับมะเขือพวงที่ออกลูกสูงจนต้องแหงนคอตั้งบ่าและเอาไม้ไผ่สอยจึงจะได้กิน มะกอกฝรั่งที่ปลูกไว้กินใบก็ออกลูกให้กินด้วย ละมุดก็กำลังตกลูก ผมจะลองเปิดอ้าซ่าทิ้งไว้ดูซิว่ากระรอกจะสนใจละมุดฝาดๆหรือเปล่า กาแฟอาราบิก้ากำลังออกดอกโต้ลมร้อน ถั่วฝักยาว ถั่วพู มีพอให้เก็บได้ไม่ขาด ส่วนมะเขือเทศนั้นมักแอบซุกซ่อนอยู่ถ้าหาเจอก็ได้กิน ผักกินใบอื่นๆเช่นสะหระแหน่ ผักแพว

อ่านต่อ
Latest

(เรื่องไร้สาระ17) ภาพสลักนูนต่ำยุคทวารวดีในถ้ำ

วันนี้เราสามพ่อแม่ลูกออกจากบ้านกรุงเทพไปบ้านมวกเหล็ก เดินทางมาถึงทับกวางหมอพอก็เปรยขึ้นว่า “ภาพสลักสมัยทวาราวดีมันอยู่ตรงไหนนะ” ผมตอบว่า “ต้องไปยูเทิร์นหน้าโรงปูนตรานก มองหาป้ายถ้ำพระโพธิสัตว์ พ่อก็ไม่เคยไปนะ ไม่รับประกันการหลงทาง” เราให้อากู๋นำทาง ไปถึงเอาตอนพลบค่ำแล้ว จึงรู้ว่าต้องเดินบันไดขึ้นไปปากถ้ำอีก 350 ขั้น พอขึ้นไปเกือบถึงก็ชวนกันพิลาปรำพันว่ากระหายน้ำเหลือเกิน น่าจะเอาน้ำมาด้วย ในรถก็เผอิญไม่มีน้ำดื่มสักขวด พอขึ้นไปถึงปากถ้ำ พบว่ามืดตึ๊ดตื๋อ เห็นกล่องตู้ไฟรางๆอยู่ด้านขวามือ ผมจึงคลำเปิดสวิสต์ตู้ไฟ

อ่านต่อ
Latest

(เรื่องไร้สาระ16) ป่ามอสและกล้วยไม้

เมื่อเดือนก่อนไปหาซื้อกล้วยไม้ เจ้าของไม่เอาเงิน แถมให้กล้วยไม้สกุลแวนด้ามาอีกเป็นกระตั๊ก หมอสมวงศ์บอกว่ากล้วยไม้กลุ่มนี้ต้องการความชื้นสูง แต่ว่าที่บ้านมวกเหล็กนี้มีแต่ความแห้ง ความชื้นไม่มี ผมจึงคิดจะทำสวนแบบป่าชุ่มฉ่ำ กะว่าจะใช้พื้นที่ใต้ต้นไม้ใหญ่นอกระเบียงข้างตะวันตกของบ้านนี่แหละ มือระดับนี้จะไม่ทำแบบเรือนกล้วยไม้ที่เขาทำกันทั่วไปเพราะมันเชย แต่จะทำให้เป็นสวนป่าธรรมชาติข้างบนมีกล้วยไม้ขึ้นตามต้นไม้ใหญ่ ข้างล่างบนพื้นดินมีมอสเขียวๆ เวลานั่งทำงานบนระเบียงบ้านจะได้มองเห็นและได้สัมผัสความเย็นหิ หิ ฝันไปพลางๆก่อน ตัวเองยังไม่มีความรู้เลยว่ามอสเขาปลูกกันอย่างไร รู้แต่ว่ามันต้องเริ่มต้นด้วยการสร้างความชื้นก่อน ก่อนเริ่มโครงการผมชวนหมอสมวงศ์ไปหาซื้อหัวพ่นหมอกและมอสที่สวนจตุรจักร ไปพบพ่อค้าญี่ปุ่นคนหนึ่งพูดไทยกระท่อนกระแท่น เขาเห็นผมถือต้นมะกอกฝรั่งที่ผมกะซื้อมาไว้กินใบก็เข้ามาถามว่านี่ต้นอะไร คุยกันไปมาจึงรู้ว่าเขาพยายามขายต้นเมเปิลซึ่งเขาเอามาจากญี่ปุ่นให้ผม

อ่านต่อ
Latest

(เรื่องไร้สาระ15) เพราะเล่นของสูง จึงได้บ้านโย้

เมื่อโควิด19 ยังไม่จบ หมอสันต์ก็ยังมีเวลาว่างไม่เลิก พอซ่อมห้องเก็บของ ทำโต๊ะตั่งม้านั่งไปหกเจ็ดตัวจนเกลื่อนลานบ้านไปหมด ก็นึกว่าเศษไม้ที่มีอยู่คงจะถูกใช้ไปหมดเกลี้ยงแล้ว ที่ไหนได้ มีการค้นพบไม้เก่าอีกจำนวนหนึ่งที่ใต้ถุนบ้านคนเฝ้าสวน อ้าว มีวัตถุดิบเพิ่มขึ้นรึ ก็ต้องทำการผลิตเพิ่มขึ้นสิ จึงเกิดโครงการใหม่ คือการบูรณะโรงสูบ (pump house) โรงสูบน้ำแห่งนี้เมื่อมาอยู่ที่มวกเหล็กใหม่ๆผมได้ทำขึ้นอย่างลวกๆเพื่อบังแดดบังฝนให้กับตู้ควบคุมเครื่องสูบน้ำบาดาลที่เรียกภาษาบ้านๆว่าซับเมอร์ส ซึ่งมาจากคำฝรั่งว่า submersible pump ตอนนั้นมีเงินน้อยจึงทำแบบลวกๆ

อ่านต่อ
Latest

เรื่องไร้สาระ (14) เจ้าไม่รักข้า แล้วดีต่อข้าทำไม

ช่วงโควิดนี้หมอสันต์มีเรื่องให้บ้าอยู่หลายเรื่อง รวมทั้งม้าไม้ซึ่งรอการซ่อมแซมหลายตัว พอตั้งท่าจะซ่อมม้า ม้าก็วิ่งมาหากันใหญ่ นับรวมกันได้ตอนนี้มียืนรอและนอนรอต่อคิวอยู่ในห้องเก็บของแล้วรวมทั้งสิ้นสี่ตัวถ้านับตัวที่ไม่มีขาเป็นหนึ่งตัวด้วย กับอีกหนึ่งหัว(ม้า)ที่ยังไม่มีตัว วันนี้อยู่บ้านกรุงเทพเลยทำตัวแรกเสียที่บ้านกรุงเทพนี่แหละ เป็นม้าไม้โยกเยก เข้าใจว่ามาจากทางจีน เพราะเป็นม้าแบบมองโกลออกศึก คาดผ้าคลุมประดับพู่ห้อยหลากสีลายพร้อย สวมอานและบังเหียนหนักแน่น มีมีดดาบรูปพระจันทร์เสี้ยวเสียบอยู่ข้างอานทั้งสองข้างซ้ายขวาข้างละหนึ่งด้าม ฝีมือแกะสลักไม้อยู่ในระดับ ขอโทษ..แข็งกระโด๊ก สีก็ช่างลิเกซะ เขียว แดง น้ำเงิน ส้ม

อ่านต่อ
Latest

(เรื่องไร้สาระ-13) ที่เวอร์คสุดคือตะไบ 50 บาท

สวัสดีปีใหม่ 2564 ครับ เพิ่งโผล่ออกมาจากวันหยุดยาว เครื่องเย็นไปเสียแล้ว สมองไม่แล่น วันนี้จึงขอเริ่มด้วยเรื่องไร้สาระแทนการตอบจดหมายเรื่องการเจ็บป่วยละกัน อีกอย่างหนึ่งหน้าตาบล็อกดูแปลกไปเพราะผมย้ายที่วางบล็อก ตรงไหนขัดตาก็ไม่เป็นไร ไว้ค่อยๆปรับแก้กันไป หนึ่งสัปดาห์ที่ผ่านมาขณะที่โลกภายนอกกำลังยุ่งกับโควิด19รอบสอง หมอสันต์กบดานนิ่งอยู่ที่บ้านมวกเหล็ก ที่ว่านิ่งความจริงก็ไม่นิ่งเสียทีเดียว มันเป็นการพาตัวเองเข้าสู่ปรากฏการณน้ำตก (cascade phenomenon) คือจากเรื่องเล็กๆเรื่องหนึ่ง นำไปสู่อีกเรื่องหนึ่ง แล้วนำไปสู่อีกเรื่องหนึ่ง เริ่มต้นด้วยความคิดที่จะชวนเพื่อนบ้านใกล้เรือนเคียงมากินข้าวช่วงวันหยุด

อ่านต่อ
Latest

(เรื่องไร้สาระ12) ผจญภัยแบบใกล้บ้าน

    คงเป็นเพราะอกหักจากการที่พายุโนอึลทำให้ไม่ได้ไปผจญภัยที่ภูสอยดาวหรืออย่างไรก็ไม่ทราบ วันหนึ่งจึงเกิดคำถามขึ้นในใจผมว่า      “คำว่า “ผจญภัย” หรือ adventure นี้มันคืออะไร”      คำตอบที่ตอบให้ตัวเองคือมันก็หมายถึง ประสบการณ์ที่ตื่นเต้นไม่ปกติธรรมดา และหมายความรวมถึงความมีใจกล้าเสี่ยงที่จะทดลองวิธีการ ไอเดีย หรือประสบการณ์ใหม่ๆด้วย    

อ่านต่อ